تبليغاتX
مرثیه ای برای باران
جمعه بیستم مهر 1386
لبهای خشکیده

تازه از مهمونی برگشتی
30تا سحر به یادش بیدار نشستی
سر یه سفره اسمونی
30شب
لبهای خشکیده ات را با ذکر نام زلالش تر کردی به صدای دلت گوش کن شفاف تر از گذشته می تپد 
تو رو خدا یک کم مراقب باش

 بعد از یه ماه که به یه خلوت ناب با معبوداش انس گرفته نگذار دوباره در ازدحام سیاهی ها گم بشود

هوای این دل پاک دخترونه رو بیشتر از قبل داشته باش

 یادت باشد ازمهمونی یه صاحبخانه بزرگ برگشتی خیلی عزیز بودی که برایت دعوت نامه فرستاده بود

حالا نوبت توست که پذیرایی کنی خدا می خواهد باز دیدت را پس بدهد امده تا دوقدمی خانه ات .

پرده ها را کنار بزنی از پشت شیشه دلت می بینیش در را باز کن که خدا می خواهد تا همیشه مهمان قلبت بماند

                                                                                        این نوشته از خودم نیست از مجله ی .....اسمش

                                                                                                                      یادم نیست

dokhtare-germez.blogfa.comادرس وبلاگ پرسپولیسیم

+ نوشته شده در 12:15 توسط عرفانه جوان دوست.