تبليغاتX
مرثیه ای برای باران
پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386
زندگی..

به نام بی منت ترین شادی افرین مهربان دنیا

زندگی....

خیلی تعریف ها در مورد زندگی شنیدیم خوندیم تعبیرهای جالب و قشنگ گاهی وقتا دردناک زندگی یعنی یک سار پرید...زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست....زندگی زیر دیوار ارزو مردن...اما وقتی زمستون می شه زندگی رو جور دیگه ای معنا می کنم..معنایی قشنگ و برفی به زیبایی و مهربانی ادم برفی ...زندگی یعنی لحظه ای که از ته دلت خندیدی و یادت رفت کجایی؟چه قدر غصه داری؟!چه قدر گرفتاری داری؟!بدبختی داری!زندگی یعنی همین...

یعنی شب یلدا..یعنی خنده های مهربان شب یلدایی خوشی های واقعی یه سال که تو دلت مونده..یعنی عشقی که لابه لای هر قاچ هندوانه می خوریم و چقدر شیرین است ..اره!زندگی همینه به خدا!قشنگ حتی به اندازه ی یه دقیقه..!یه تعبیر زیباتر ..می دونی زندگی چه شکلیه؟ادمکیه که روی هندونه کشیدی...سفت و سخت مثل اجیل ها...نرم و لطیف مثل پشمک ها..زندگی بامزه است مثل همه ی تنقلات ..اره!کاش هر شب شب یلدا بود حساب کن زندگی بی درد و پر از خنده ی حقیقی چقدر زیاد می شد؟؟؟!؟!؟!!شاید کمی خوشبین باشم..شاید...

راستی یادم رفت بگم قشنگی زندگی فردای شب یلداست که می ری مدرسه درس نخوندی و می ر ی پای تخته...

بهترین ارزوها..بهترین شب ها..طلایی ترین خاطرات..رویایی ترین لحظه ها به بلندای یلدا تقدیم شما...

دلتان مثل هندوانه یلدا سرخ!لبتان مثل پسته های یلدا خندان!

راستی عیدتان مبارک...

  این نوشته رو یه کسی بهم تقدیم کرده که اندازه ی تمام ستاره های زندگیم دوستش دارم

یا علی

                            

+ نوشته شده در 15:40 توسط عرفانه جوان دوست.