| تبليغات | X |
هنوز باورم نمیشه...وقتی دم افطار مامانم با اون چشمای معصوم و نگرانش گفت که محمد رفت....!و من و هانی که ماتمون زده بود...
انگار همین دیروز بود....محمد منو رو شونه هاش گذاشت و تمام کوه نذاشت پاهام احساس خستگی کنه...
انگار همین دیروز بود که به بابام گفت بریم باغشون...!
پس فردا مراسم هفتمشه.....!همین امروز خبر دار شدیم....!
باباش انقدر شکه شده که فقط می خنده...
مامان بزرگم می گه خدا نمی زاره بنده های پاک و مومنش تو این دنیای کثیف بمونن...!
چقدر دلم براش می سوزه....جون ناکام ناکام...!هنوز ازدواج هم نکرده بود...!
نمی دانم واژ ه های بی ارزشم می تواند ترسیم کند گوشه ای از مهمانی قشنگت را..!؟
نمی دانم کلمات درهم ذهنم توان حک شدن بر این صفحه ی سفید را دارد یا نه....!؟
نمی دانم لیاقت قدم های من به حضور در این میهمانی بزرگت می رسد یا نه...!
از دور صدای اشنایی می آید...چقدر صدا و صاحب صدا را دوست دارم..!
باورم نمی شود....او مرا هم دعوت کرد....!تو باور می کنی.....!؟
دلم برایش تنگ شده بود...!خوب شد...کلی حرف نگفته دارم...کلی دلتنگی دارم....!
چه احساس خوبی ست وقتی می دانی چند قدم مانده به او برسی....!
پی نوشت رادیویی۱:سحرهایمان را با "خدا را شکر" میگذرانیم به سردبیری مجتبی امیری،گویندگی حامدمشکینی و همراهی حاج آقا اتابکی کلاً قرار است زیر نور ماه،خدا را شکر کنیم! از ساعت 4 تا 5:45 دقیقه!
پی نوشت رادیویی۲:از ساعت 19 با "به نام خدا" شروع میکنیم و تا ساعت 20:30 به سردبیری عطیه عسگری و گویندگی فاطمه صداقتی همراهتان هستیم! وبلاگ برنامه:به نام خدا
پی نوشت رادیویی۳:نفس عمیق..این برنامه از گروه جوان و جامعه شبکه جوان از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ و بعد از یک مدت کوتاهی ۱۷ تا ۱۹ روی آنتن شبکه جوان میرود ...اگر میخواهید در روزهای ماه مبارک رمضان یک نفس عمیق بکشید ما آماده ایم!
التماس دعا..!
خودت می دانی که توان قلمم در حد چند سطر است...مانند تو نویسندگی نمی دانم!اما همین که برایت بنویسم کافیست....!
تو که همیشه برایم الگو بودی!!!!قدرت مبارزه ی تو با سختی ها همیشه برایم شگفت انگیز بوده....مگر می شود یک انسان این همه طاقت و صبر داشته باشد....
انقدر به "قدرت تحمل" تو ایمان دارم که تو در ذهن من تبدیل شدی به یک جاودانه..به یک اسطوره...به یک قهرمان بیست ساله...!
وقتی نگاهت می کنم....چهره ی معصومت نشان نمی دهد که تو چه کشیده ای...!اما من می دانم خوب من که تو چه ها کشیده ای....!
تو باز هم با من می خندی...!با من شیطنت می کنی..!با من دعوا می کنی..!و خبری از بی حوصلگی و افسردگی در تو نیست...!و این برایم با ارزش ترین است..!
وقتی من اشتباه می کنم نگاه سنگینت برایم بدترین مجازات است..!و من همیشه از سکوت تو می ترسم!
تعریف تو از سرنوشت و تقدیر....ایمان تو به آنچه خدا خواسته...همیشه می شود سوژه ی حسودی من به تو..!
تو آنچنان خوب خودت را با هر شرایطی وفق می دهی که من گاهی اوقات تصور می کنم تو از قبل می دانستی که این چنین می شود....!
و این چقدر خوب است که خدا نه تنها خواهر بلکه فرشته ای نصیب من کرده که همیشه با من است..
که همیشه در نبرد با مشکلات کنار من شانه به شانه ی من جنگ می کند و گاهی بی انکه من بفهمم مرا از مرگ حتمی نجات می دهد...!
و من ایمان دارم تو به زودی کشف می شوی!
نیستی که نمیرم
نیستی..
ازاین همه زخمهای خالی نه
از این همه که نیستی..
مُردم..
کامران رسول زاده
پی نوشت۱:من دزدکی نگاهت می کنم تو نگاهت را از من می دزدی هر دو دزدیم نه؟
پی نوشت۲:تهران خوب بود..رفقای رادیویی و غیر رادیویی رو زیارت کردیم!روز به یادموندنی بود..
پی نوشت۳:نمایشگاه ایین های سنتی تو پارک دانشجو!اکثر روزها اونجا بودم..از شلوغی خوشم
می یاد تهران رو هم به همین خاطر دوس دارم!
پی نوشت۴:اردبیل هم رفتم...محمد مبین ام رو دیدم!جذابیتش بیشتر از قبل شده بود!من محو حرف
زندش شده بودم...اسمم رو کامل تلفظ می کرد...عکسش رو ببنید....
پی نوشت۵:مسجدمون قشنگ تر از همیشه!صدای سید بازم بهم ارامش می داد..دلم می خواست همه دنیا رو ازم بگیرن و فقط مسجد رو همیشه داشتم...چقدر روز خوبی بود...
پی نوشت۶:شعرهایی که گاهی تو وبلاگم می نویسم به هیچ عنوان بیانگر احساسات من نیست!هر شعری رو دوس داشته باشم اینجا می زارم!اما هیچ ربطی به احساسات من نداره!
