| تبليغات | X |
مشتاق روی پیامبر بودی ، می دانم ؛ اما زود بود تنهایی دین بی استواری شانه هایت .
بی تاب و شیفته ملاقات پروردگار خویش بودی ، می دانم ؛ اما هنوز انسان در ابتدای معرفت ، سرگردان بود . می دانم چه به روزت گذشته .
می دانم هر روز هر لحظه در آرزوی رفتن بودی ، بعد از ان حادثه شوم نگفتی
انس تو به مرگ از انس کودک به پستان مادر بیشتر بود. تو ما نند پیامبرانی که
در جوامع بشری مبعوث می شدند که گنجایش ان پیامبران را نداشتند ، در زمانی
ظهور کردی که زمان انان نبود .
آه مولا جان !
می روی و خون جگرت را به یادگار می گذاری در سینه شیعه تا هر روز و هر
شب به یاد غربت خانه نشینی ات خون بگرید .
تا هر روز از بی وفایی کوفه بنالد. ای اندوهستان درد!
تورا دیدند وانکار کردند ؛ تو را حقیقت محض را .سلام هایت
را شنیدند وجوابی ندادند.
غدیر را به فراموشی نشستند وریسمان بر دستان خدایی ات نهادند.
آه ......علی .....علی ....!!*
*خودم ننوشتم!دست نوشته های یه بنده خدا
پی نوشت1:کم اومدنام رو نزارید به پای بی معرفتیم مدرسه ها دیگه داره شروع می شه و از الان منو جو درس خوندن گرفته فک کنم به سختی بتونم بیام اینجا!
پی نوشت۲:التماس دعا...!
|
|
پی نوشت۱:دلم برای مدرسه ها تنگ شده برای روزهایی که تا صبح نمی خوابیدم و درس می خواندم برای روزهایی که همیشه خمار ِ خوابم!
پی نوشت۲:یک مادر بزرگ دارم که عاشق ِ احسان علی خانی ست!انچنان قربان صدقه اش می رود که گاهی حسودی می کنم به این پسرک!
پی نوشت۳:چند شب پیش یک خواب عجیب غریب و بسی مزخرف دیدم خواب دیدم در گروه دامول عضو شدم و با جومونگ و دارو دستش می جنگم!جومونگ ِ لعنتی مرا در زیر زمین گذاشته بود و من هی به همسو و بانو یوهوا فحش می دادم جاتون بسی خالی بود!:دی
نمی شود دوستت نداشت
لجم هم که بگیرد از دستت
نهایتش این است که
دفتر چه ی خاطراتم
پر از فحش های عاشقانه می شود…*
پی نوشت۱:امروز ،آرام ترین لحظه ی دلگیر کننده ی ناب ِ دنیاست !*
پی نوشت۲:صدای قلب نیست صدای پای توست که شب ها در سینه ام می دوی کافی است کمی خسته شوی کافی است کمی بایستی . . . .
پی نوشت۳:من چرا اینجوریم؟وقتی روزه ام کافیه یه غذایی آبی ببینم همچین از حال می رم که نگو..چرا واقعا؟
پی نوشت۴:نماز روزه هاتون قبول!واسه منم دعا می کنید؟
*مهدیه لطیفی
هنوز باورم نمیشه...وقتی دم افطار مامانم با اون چشمای معصوم و نگرانش گفت که محمد رفت....!و من و هانی که ماتمون زده بود...
انگار همین دیروز بود....محمد منو رو شونه هاش گذاشت و تمام کوه نذاشت پاهام احساس خستگی کنه...
انگار همین دیروز بود که به بابام گفت بریم باغشون...!
پس فردا مراسم هفتمشه.....!همین امروز خبر دار شدیم....!
باباش انقدر شکه شده که فقط می خنده...
مامان بزرگم می گه خدا نمی زاره بنده های پاک و مومنش تو این دنیای کثیف بمونن...!
چقدر دلم براش می سوزه....جون ناکام ناکام...!هنوز ازدواج هم نکرده بود...!
نمی دانم واژ ه های بی ارزشم می تواند ترسیم کند گوشه ای از مهمانی قشنگت را..!؟
نمی دانم کلمات درهم ذهنم توان حک شدن بر این صفحه ی سفید را دارد یا نه....!؟
نمی دانم لیاقت قدم های من به حضور در این میهمانی بزرگت می رسد یا نه...!
از دور صدای اشنایی می آید...چقدر صدا و صاحب صدا را دوست دارم..!
باورم نمی شود....او مرا هم دعوت کرد....!تو باور می کنی.....!؟
دلم برایش تنگ شده بود...!خوب شد...کلی حرف نگفته دارم...کلی دلتنگی دارم....!
چه احساس خوبی ست وقتی می دانی چند قدم مانده به او برسی....!
پی نوشت رادیویی۱:سحرهایمان را با "خدا را شکر" میگذرانیم به سردبیری مجتبی امیری،گویندگی حامدمشکینی و همراهی حاج آقا اتابکی کلاً قرار است زیر نور ماه،خدا را شکر کنیم! از ساعت 4 تا 5:45 دقیقه!
پی نوشت رادیویی۲:از ساعت 19 با "به نام خدا" شروع میکنیم و تا ساعت 20:30 به سردبیری عطیه عسگری و گویندگی فاطمه صداقتی همراهتان هستیم! وبلاگ برنامه:به نام خدا
پی نوشت رادیویی۳:نفس عمیق..این برنامه از گروه جوان و جامعه شبکه جوان از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ و بعد از یک مدت کوتاهی ۱۷ تا ۱۹ روی آنتن شبکه جوان میرود ...اگر میخواهید در روزهای ماه مبارک رمضان یک نفس عمیق بکشید ما آماده ایم!
التماس دعا..!
خودت می دانی که توان قلمم در حد چند سطر است...مانند تو نویسندگی نمی دانم!اما همین که برایت بنویسم کافیست....!
تو که همیشه برایم الگو بودی!!!!قدرت مبارزه ی تو با سختی ها همیشه برایم شگفت انگیز بوده....مگر می شود یک انسان این همه طاقت و صبر داشته باشد....
انقدر به "قدرت تحمل" تو ایمان دارم که تو در ذهن من تبدیل شدی به یک جاودانه..به یک اسطوره...به یک قهرمان بیست ساله...!
وقتی نگاهت می کنم....چهره ی معصومت نشان نمی دهد که تو چه کشیده ای...!اما من می دانم خوب من که تو چه ها کشیده ای....!
تو باز هم با من می خندی...!با من شیطنت می کنی..!با من دعوا می کنی..!و خبری از بی حوصلگی و افسردگی در تو نیست...!و این برایم با ارزش ترین است..!
وقتی من اشتباه می کنم نگاه سنگینت برایم بدترین مجازات است..!و من همیشه از سکوت تو می ترسم!
تعریف تو از سرنوشت و تقدیر....ایمان تو به آنچه خدا خواسته...همیشه می شود سوژه ی حسودی من به تو..!
تو آنچنان خوب خودت را با هر شرایطی وفق می دهی که من گاهی اوقات تصور می کنم تو از قبل می دانستی که این چنین می شود....!
و این چقدر خوب است که خدا نه تنها خواهر بلکه فرشته ای نصیب من کرده که همیشه با من است..
که همیشه در نبرد با مشکلات کنار من شانه به شانه ی من جنگ می کند و گاهی بی انکه من بفهمم مرا از مرگ حتمی نجات می دهد...!
و من ایمان دارم تو به زودی کشف می شوی!
نیستی که نمیرم
نیستی..
ازاین همه زخمهای خالی نه
از این همه که نیستی..
مُردم..
کامران رسول زاده
پی نوشت۱:من دزدکی نگاهت می کنم تو نگاهت را از من می دزدی هر دو دزدیم نه؟
پی نوشت۲:تهران خوب بود..رفقای رادیویی و غیر رادیویی رو زیارت کردیم!روز به یادموندنی بود..
پی نوشت۳:نمایشگاه ایین های سنتی تو پارک دانشجو!اکثر روزها اونجا بودم..از شلوغی خوشم
می یاد تهران رو هم به همین خاطر دوس دارم!
پی نوشت۴:اردبیل هم رفتم...محمد مبین ام رو دیدم!جذابیتش بیشتر از قبل شده بود!من محو حرف
زندش شده بودم...اسمم رو کامل تلفظ می کرد...عکسش رو ببنید....
پی نوشت۵:مسجدمون قشنگ تر از همیشه!صدای سید بازم بهم ارامش می داد..دلم می خواست همه دنیا رو ازم بگیرن و فقط مسجد رو همیشه داشتم...چقدر روز خوبی بود...
پی نوشت۶:شعرهایی که گاهی تو وبلاگم می نویسم به هیچ عنوان بیانگر احساسات من نیست!هر شعری رو دوس داشته باشم اینجا می زارم!اما هیچ ربطی به احساسات من نداره!
دیوانه نمی گوید دوستت دارم
دیوانه می رود تمام دوست داشتن را
به هر جان کندنی
جمع می کند از هر دری
می زند زیر بغل
می ریزد پای کسی که
قرار نیست بفهمد دوستش دارد...*
پی نوشت۱:سکوت سرد فاصله ها تنم را ميلرزاند ، به ياد روز هايي که بودنت را نفهميدم . . .
پی نوشت۲:مشهد-تهران!یکی از این دوتا!تا خدا چی بخواد!فک کنم خیلی خوشحالم!بلاخره به آرزوم
رسیدم!
پی نوشت۳:طنز"مسافران"شبکه ۳رو نگاه می کنید..بدجور عاشق صدای اون اقاهه بهرام شدم!
پی نوشت۴:دارم می رم تهران اونجا هم به نت دسترسی ندارم!(۱۰/۵/۸۸)
*مهدیه لطیفی
"دو"سال رفتن به مسجد توفیقی بود که وقتی حالا فک می کنم به آن روزها می بینم که چقدر خدایم ما
را دوست داشته است...به قول خودمان یک پای ثابت مسجد شده بودیم از پیر و جوان کوچک و بزرگ
همه ما را می شناختند صدای محشر موذن مسجدمان که دانشجوی معماری بود برایم سرتاپا آرامش بود..
آرامشی که دیگر هیچ وقت آن را ندارم!
صدایی که یک محل عاشقش بود صدای "سید"بود...با آن اذان هایش که لرزه می انداخت به تمام وجودم!
محرم و ماه رمضانی که تا عمر دارم مطمئنم دیگر نصیبم نمی شود...
حاج اقای خوشتیپمان که با حرف هایش جوان جذب می کرد..باور کنید که مسجدمان پر از این جوان های
"فشن و سوسولی"بود که با چه عشقی در مسجد کار می کردند....
خادم مسجد که همیشه برایمان شکلات می خرید..
و حیاط دوست داشتنی مسجدمان و آن گنبد با عظمتش
دلم برای:چای دادن هام..کفش جفت کردن هام...مسجد جارو کردن هام...قفسه تمیز کردن هام...تنگ
شده و کسی نمی تواند درک کند وسعت دلتنگی مرا!
دلم برای "محمد مبین"م تگ شده!برای خنده هایش...صدای قشنگش...قد کوتاهش..قیافه ی دوست
داشتنی و جذابش..موه های فرفریش!ابروهای پیوندی اش!پلک های بلندش..تنگ شده...
اوایل که کوچک بود به من می گفت"واوا"و هانیه"میمی"جالب است نه؟و بعد به هر دویمان گفت "هانی"
و بعد ها که نام سخت من را یاد گرفت با مشقت فراوان به من می گفت"عرفیلیلی"
عشق من را ببینید:
دلم برای اردبیل و آب و هوای خنک اش تنگ شده!
و حالا دلم عجیب هوای کنسرت هایی که در مدرسه اجرا می کردیم و من هم اهنگساز بودم و هم
خواننده را کرده است!
به من می گفتن رپر کلاس!می گفتن نه به این چادر و نه به اهنگ های"ساسی مانکن"و همیشه من
قانع شان می کردم که هیچ ربطی نداره!
دلم برای سرویس امان و آن پنجره ی مخصوص من و الهام تنگ شده
دلم برای راننده ی باجنبه و شلوغ سرویسمان که همیشه برایمان از آن خاطره های شیرین اش می
گفت و ما چقدر می خندیدیم تنگ شده..
دلم.....
پ.ن۱. ۶مرداد ۲سالگی وبلاگم مبارک!خوشحالم که این دو سال یه عالمه دوست خوب و بامرام پیدا کردم
پ.ن۲. گوشیم خراب شده!روشن نمی شه!نمی دونم این چه پدرکشتگی با من داره که انقدر رو نِروِ
منه!فعلا خاموشه!حوصله ی اس ام اس و تک ندارم!دلگیر نشید ای اهالی که شماره منو دارین!
پ.ن۳. ۱۶تیر قرار بود که مدرسه ثبت نام کنم جالب نیست که الان۵مرداده و من هیچ حرکتی نکردم؟
پ.ن۴.من خیلی بدعکسم!خیلی!عکاسه بیچاره خودشو کشت اما دریغ که یکی از عکسام خوب نیفتاد!
پ.ن۵.داشتم اپ می کردم یهو بوی سوختنی اومد گفتم هانی چی داره می سوزه؟هانیه هم که داشت درس میخوند یهوی گفت دل من بود!و ما زدیم زیر خنده!این مشکوک نبید؟:دی..
یا علی
پایان
یک؛ دو؛سه؛چهار؛پنج؛ده؛هجده؛بیست
یک عمر تپیده در هوایت ....کافیست
دیروز خدا به قلب من آمده بود
میگفت که یک" ایستِ "کوچک بد نیست!
پ.ن۱.کلاغی که در من لانه کرده نام دیگرش تنهاییست و تو هنوز نمی دانی که این گناه کلاغ ها نیست که قار قار می کنند
پ.ن۲.عیدتون مبارک!
رنج هست، مرگ هست، اندوه جدایی هست،
اما آرامش نیز هست، شادی هست، رقص هست، "خدا" هست.
خورشید هنوز طلوع میكند
فانوس ستارگان هنوز هنوز از سقف شب آویخته است:
بهار مدام می خرامد و دامن سبزش را بر زمین می كشد:
امواج دریا، آواز می خوانند،
بر میخیزند و خود را در آغوش ساحل گم میكنند.
گل ها باز می شوند و جلوه می كنند و می روند.
نیستی نیست.هستی هست.
پایان نیست.راه هست
تو حق نداری تسلیم بشوی
حق نداری نا امید شوی..
حق نداری کفر بگویی..
اما حق داری زندگی کنی..
حق داری از نو شروع کنی...
حق داری شکر بگویی پروردگار بی نظیرت را که به تو فرصت زندگی کردن زنده بودن نفس کشیدن هدیه کرده است ...
اغوش خدا باز است..اغوش خدا برای توست خدا خود گفته است:به نجوایی صدایم کن بدان آغوش من باز است ...برای درک آغوشم شروع کن یک قدم با تو تمام گامهای مانده اش با من
این را همیشه به خاطر داشته باش:
در نبرد میان انسانهای سخت و روزهای سخت این انسانهای سخت هستند که میمانند نه روزهای سخت..
پس..زندگی کن محکم باش..و بدان صبر در سختی محصول عشق و اعتماد به خداست..
تو به من قول دادی همین چند ساعت پیش که دیگر نگویی نمی توانم!تحمل ندارم!انگیزه ندارم!
تو را قسم دادم به روح ان که هنوز در قلب تو زندست و نفس می کشد که دیگر نگویی حرفهایی که بوی نا امیدی را می دهند..
و تو به من قول دادی...
هنوز یک سال از دوستی ما نمی گذرد اما تو برای من هانیه ی دیگری هستی..از پشت خطوط تلفن چه رابطه ی قوی در قلبمان ایجاد شد...و تو با لحن شیرین و زیبایت برای من دوست داشتنی شدی...
می دانم تحمل از دست دادن بهترین همدمت کسی که برای تو هم رفیق بود هم محرم دل!چقدر سخت و تلخ است!
اما تو به یاد داشته باش:همه می رویم و تنها خداست که باقی می ماند!
پ.ن۱:پسردایی دوستم "صبا"تو یه تصادف رفت...۶مرداد ۲۸سالش می شد...برای شادی روحش یه صلوات بفرستین!
گفتند: ستاره را نمیتوان چید
و آنانکه باور کردند برای چیدن ستاره حتی دستی دراز نکردند.
اما باورکن که من به سوی زیباترین ودورترین ستاره دست درازکردم...
هرچند دستانم تهی ماند
اما چشمانم لبریز ستاره شد!
پ.ن۱.وقتی كه می رفتی، بهار بود تابستان كه نیامدی، پاییز شد پاییز كه برنگشتی، پاییز ماندزمستان كه نیایی، پاییز می ماند تو را به دل پاییزی ات فصلها را به هم نریز
پ.ن۳. امروز زندگی را آغاز کن!نگذار که به آرامی بمیری ...شادی را فراموش نکن !قدر امروز را بدانیم چون امروز اولین روز از روزهای باقی مانده ی عمر ماست!
پ.ن۴.می ستایم تنها نور آن ستارگانی را که در دل آسمان دود آلود هم می درخشند به عشق او...
د.ن۱.دلم ناجور هوای مسافرت کرده!تهران..مشهد...شمال!کی از شر امتحانای هانیه راحت می شیم؟
د.ن۲.دائمینا اومدن!ولی پسردائیم نیومده!کار داشت!راستش اصلا بدون اون خوش نمی گذره!خدای خندست!(برداشت آزاد ممنوع)
د.ن۳.امروز دوباره خالم تو بیمارستان بستری می شه!واسش دعا کنید!
د.ن۴.اخ که چقد دلم یه بارون می خواد!یه بارون اساسی!
د.ن۵.انشالله کسی حوصله ی خوندن داره؟:دی
قلم من، از من و من از همه شرمنده بايد باشد كه روزهاست، كودكان خيابانى شهر خودمان را (گفتار درمانى) مىكنيم . اين بچههايى كه در سن پنج - شش سالگى، بزرگترين دلواپسىهايشان مامور شهردارى است و زيباترين اميدواريشان، تحصيل .
وقتى از «رشيد» - آن كودك ژوليده سرمازده - پرسيدم «چرا ترك تحصيل كردهاى؟ ، گريه كرد و گريخت ... وقتى از «محمد على» پرسيدم: چرا ترك تحصيل كردهاى؟ به نيشخند پاسخ داد: «نان كه نباشد، مدرسه دردى را دوا نمىكند!»
اين «محمد على» چهارده ساله عجب بچه عجيبى بود! جالب است كه اينها عزت نفس و وجدان معاش هم دارند . چون وقتى «محمد على» را گفتم: چرا خيابان؟ چرا در خيابان كاسبى مىكنى؟» به گشاده رويى جوابم داد:
«كجا بروم؟ دزدى بكنم؟ » ...
چه زيبا است اين كه فقر، هنوز دامن بسيارى را به گناه نيالوده و محمد على - كودكى كه در سرما دور شد - از اين دستبود
دستهايم را به هم ماليدم تا بلكه كمى گرم شود . عبور بىامان ماشينها، امانم را بريده بود .
- «عنبر ... ماشين ريش تراشى ... . چيزى نمىخواهى؟»
پايين پايم را نگاه كردم عجب! چرا اين كودك را نديده بودم؟
مثل نردههاى كناره پياده رو، مثل آسفالت و بلوكهاى كنار جوى آب، برايم حضورش عادى بود .
شايد ... نه خيلى عادىتر از آن چه كه انسان ديگرى باشد، هر كس ديگر بود توجهم را جلب مىكرد .
- چيه؟ چرا خيره شدى؟
به خودم آمدم، نگاه غضب آلودهاش، زمينههاى ترس و دلهره را داشت، گفتم:
- چند سالهاى؟
- بيستساله
- اسمت چيه؟
- مسعود
ته دلم خنديدم، شش سال را به سختى داشت . ولى مىدانستم كه از من ترسيده است . با آن بارانى بلند وسياهى كه بر تن داشتم، هر بچهاى مىترسيد .
- چند فروش دارى، مسعودخان؟
- صد، صد و پنجاه ...
- سواد دارى ؟
- دو كلاس !
باز هم دروغ مىگفت، مدرسه نمىرفت، سنش به مدرسه نمى خورد .
- دروغ مىگويد آقا، درس نخوانده
پشتم لرزيد . صداى پسركى ديگر؟
كجا؟ خداى من، اين يكى را هم نديده بودم، درستبغل دست مسعود نشسته اما چرا توجهم را جلب نكرده بود؟
- تو اسمت چيست پسر جان !
- نورآقا!
- پس مسعود درس نخوانده؟ ها ...
- بله آقا دروغ مىگويد، او كوچك است .
نگاهى به حرم امام رضا (ع) انداختم . در قيل و قال مردم عابر و آمد و شد ماشينهاى مختلف ، سر بركشيده و آسمانىتر از هميشه، قد برافراشته بود .
- نور آقا!
- بله!
- از امام رضا (ع) چه مىخواهى؟ آرزويت چيست؟
«نور آقا» لبخند تلخى زد و سرى تكان داد و عنبرهايش را جابجا كرد و آهسته گفت:
- يك دوچرخه، ... كاش دوچرخه داشتم!
آهسته از كنارشان گذشتم و در رفت و آمد مردمانى كه كودكان خيابانى را مثل من نمىديدند، خود را گم كردم . يادم آمد وقتى از ياسر آن كودك هشتساله واكسى پرسيدم كه چه آرزويى دارد، با اندوه گفت:
- سلامتى، ...
پشت اينهمه مههاى خفته چه مىگذرد؟ در پس اين پردههاى نامريى و فولادينى كه ميان انسانها كشيده شده، چه استعدادهايى مىميرد؟ بچههايى كه در خرابههاى اطراف شهر به دنيا مىآيند و كنار خيابان بزرگ مىشوند و سرانجام در خرابههاى اطراف شهر مىميرند .
اين سرنوشت محتوم تمامى كودكانى است كه مادر شهر، آنها را «آق» كرده . كودكانى كه زاييده فقر، جنايت، خيانت، اعتياد و بىتوجهىاند . نه ديگر نمىشود گفت كه هيچكس مسؤول نيست . همه مسؤولاند . همه ...
پ.ن۱.این متن بالایی کش رفته از سایت مستور که اونم از مجله زایر(ابوالفضل کمالی)کش رفته!
پ.ن۲.خواهشا اگه کسی حوصله ی خوندن نداره!همینجوری نظر نده!
پ.ن۳.می خواهم بر دستان بی مثال پدرم بوسه بزنم!می خواهم بر چشمانش بوسه بزنم و به او بفهمانم که چقدر دوستش دارم!می شود عاشقی را لابه لای دستان زحمت کش او تجربه کرد!دستانی که هنوز هم برای ایستادن به او نیازمندم!
پ.ن۴.خیلی طولانی شد!
یا علی
پایان
تولد یعنی...
میتوانم اسمان را برای خودم نگه دارم ...یعنی میتوانم گرمای دستان مادرم را احساس کنم!یعنی هنوز میتوانم قیافه ی معصوم دوست داشتنی پدرم را ببینم
تولد یعنی...
خدا فرصت داده است تا صدای خنده هایش را دوباره بشنوم....تا نفس هایم نیلوفری شوند
تولد یعنی...
میتوانم آینده را بسازم...میتوانم عاشق شوم..دوست بدارم....زندگی کنم...غصه بخورم...اشک بریزم....بخندم..دعوا کنم...
تولد یعنی...
روزهای عجیب و قشنگ پشت در اتاقم صف کشیده اند و منتظرند که به سراغ انها بروم!
تولد یعنی ...
روزهایی میرسند که به اندیشه های سبزم بها میدهند
تولد یعنی..
هرچقدر هم مشکل باشد..ناراحتی باشد...توی همین اتاق لای گریه و غم و غصه با هانی میزنیم زیر خنده و نمیگذاریم روزهای آمده که یک روز فکرمیکردم قشنگ هستن زمین گیرمان کند...
تولد یعنی...
من هنوز نفس میکشم و میشود نفس هایم را با عطر بهار نارنج شریک کنم...
تولد یعنی..
زندگی همچنان به راه خود ادامه میدهد و فریاد میزند تا به جاده و مسافران بپیوندم!
تولد یعنی...
هنوز میتوانم دعای خیر پیرزنی را تصاحب کنم وقتی بلند میشوم تا او بشیند....!
تولد یعنی...
میتوانم زیر باران قدم بزنم..دستهایم رو به سوی اسمان بلند کنم...
تولد یعنی...
خدا هنوز دوستم دارد!
پ.ن۱:تولدم بد موقعه ای افتاده ....هیکشی برام کادو نمیخره!
پ.ن۲:همه عضلاتم درد میکنه نمیتونم برقصم!
یا علی
پایان
نفس...نفس...نفس...اینجا هوا نمی آید
بله؟نمی شنوم! هان؟ صدا نمی آید!
هوای غربت اینجا چقدر سنگین است!
به این طرفها یک آشنا نمی آید؟!
کسی که می شنود این سکوت ممتد را
کجای حادثه مانده؟ چرا نمی آید؟
آهای مردم بالای کوهها چه خبر؟
در انتظار بمانیم یا نمی آید؟
در انتظار بمانیم یا زبانم لال
دلش گرفته به دیدار ما نمی آید؟!
بله؟...سلام...ببخشید حضرت موعود!
الو بله؟ بله؟ آقا صدا نمی آید؟
قبول؛ قسمتمان درد بود و تنهایی
عزیز؛ شاد شدن هم به ما نمی آید!
پ.ن۱.بعد از مدت های طولانی سلام!چقدر حس خوبیه علاف بود!مدرسه نرفتن!خوابیدن!وبلاگ نوشتن!به به!زندگی زیباست!
پ.ن۲.می دونم خیلی ها به خونم تنشنه ند مثل زینب!فقط می تونم بگم شرمنده!
پ.ن۳.موسوی قهرمـــــــــان می شه خدا می دونه حقشه!این روزها دائم این رو زمزمه می کنم!
پ.ن۴.واسه اتفاقات این چند روزه!فقط می تونم بگم متاسفم!
د.ن۱.محبوبم...پنجره باز است هنوز چشم براهم هزاران قاصدك از ديار تو آمده اند اما نمي دانم ! چرا بالهايشان از پيام تهي است؟
د.ن۲.یک نفر حسرت لبخند تو را می گرید خنده کن عشق نمک گیر شود بعد بیا
یا علی
پایان
بهار فقط بهانه است..
این منم که دلم برای سبز شدن برای شکوفا شدن تنگ شده است!
نمی دانم خدا برای دل غبار گرفته ی چه کسی فرمان باران می دهد؟!؟
این دل من است که می خواد فریاد بزند:
ـــ رهایی ـــ
رهایی از این همه غل و زنجیر زمینی ...این دل ترک خورده ی من است که می خواهد در کشور سبز ارزوها پرواز کند...
همه چیز در این دیار بی مروت بهانه است..!حتی بهار...
خدا دلش برای غنچه های درخت سیب تنگ شده برای نفس های گرم کشاورز برای دست مهربان خوشه چین ها برای نماز و نیاز سبزه ها دلش تنگ شده!
بهار می اید..می رود..امدنش غصه ها را محو می کند اما با رفتنش انگار ماتم می گیرد این زمین خاکی..
باور کن اسمان بهانه ی ابرها را می گیرد..چرا؟چون دلش برای اواز عاشقانه ی رعد و برق تنگ شده ابرها بی بهانه می گریند اما باور نکن تو که انها بی بهانه می گریند زیرا حتما بهانه اش همان چشم هایی است که از زمستان تا بهار بغض دارد و انقدر صبور و قهرمان است که دل خوش کرده به عهد و پیمان اسمان و بهار با خودش..اری ابرها می بارند...تا کسی نبیند اشک های سنگین او را..!
کمر اسمان می شکند وقتی های های گریه های او را می بیند..
دیگر تاب و توان ندارد ...فرمان می رسد که افتاب بتابد...
نوازش می دهد ان چشمان را ...فرمان می رسد بخوان...گنجشک زیبای خدا می خواند ترانه ای از جنس بلورهای باران...
و او می خندد...
و خدا نیز می خندد....
پ.ن۱:بعد از مدت طولانی سلام!می دونم همتون به خونه من تشنه اید ولی باور کنید درس داشتم!
پ.ن۲:هانی ۵شنبه رفت مکه...تا حالا انقدر به هانی حسودیم نشده بود ..و انقدر حسرت نخوردم که جای اون باشم!ولی تو فرودگاه ....بیش تر به خاطر این گریه می کردم که دلم می خواست جای اون باشم!
پ.ن۳:این متن رو خواهر گلم سال قبل تو تقویمم واسم نوشته بود!منم امسال تو وبلاگم نوشتم!
پ.ن۴:دلم خیلی واسه اینجا تنگیده بود حالا که برگشتم امیدوارم بتونم محبت های این مدتتون رو جبران کنم!
پ.ن۵:پیشاپیش عیدتون مبارک!
یا علی
پایان
از ابرهای روی سرم ترس دارم
و بايد دوباره اشك شوم تا ببارم و
هی جمعه ها سه شنبه تر و هی سه شنبه ها
اصلا بگو چگونه ؟! بگو كی سه شنبه ها
- نزديك تر به ساعت موعود می شود؟
كی لحظه های دير شده زود می شود؟!
پرواز يك پرنده بی پر قشنگ نيست
لطفا بيا ! نگو كه دل واژه تنگ نيست
هر روز نقش تازه تری می كشم تو را
اما قشنگی تو به نقاش و رنگ نيست !
ميدان باز تر شده يی خواستی ؟! بيا !
هر چند وقت آمدنت وقت جنگ نيست
يك ماه كاملی وسط آسمان عشق
آقا ! "خيال خام من اما ،پلنگ نيست! "
دنيا شروع خسته ی يك اتفاق بود
دنيا بدون آمدنت ... نه ! قشنگ نيست.
پيرمرد هر بار که مي خواست اجرت پسرک واکسي کر و لال را بدهد، جمله اي را براي خنداندن او بر روي اسکناس مي نوشت. اين بار هم همين کار را کرد. پسرک با اشتياق پول را گرفت و جمله اي را که پيرمرد نوشته بود، خواند. روي اسکناس نوشته شده بود: وقتي خيلي پولدار شدي به پشت اين اسکناس نگاه کن. پسر با تعجب و کنجکاوي اسکناس را برگرداند تا به پشت آن نگاه کند. پشت اسکناس نوشته شده بود: کلک، تو که هنوز پولدار نشدي!
پسرک خنديد با صداي بلند؛ هرچند صداي خنده خود را نمي شنيد.
پ.ن۱.تو اي صفاي ضميرم چرا نمي آيي ؟ چرا بهانه نگيرم ؟ چرا نمي آيي ؟ اگر حجاب ظهورت وجود تار من است خدا كند كه بميرم چرا نمي آيي ؟
پ.ن۲.ای خداوندان قدرت !بس کنید !بس کنید از این همه ظلم قساوت ، با تمام اشکهایم ، باز ، -نومیدانه-خواهش میکنم بس کنید!فکر مادرهای دلواپس کنید.رحم بر این غنچههای نازک نورس کنید.بس کنید!
پ.ن۳.به وصف هیچ کس جز "تــو "دم نخواهــم زد .. خوشا کسی که اگر شاعر است شاعر توست
پ.ن۴.عیدتون مبارک!
پ.ن۵.پیغام ورود وبلاگم و اون پیام بالای قالب واسه خودم نیست...از پسر باران
پ.ن۶.سیدهای عزیز التماس دعا!
د.ن۱.خیلی دلم می خواست اینجا بنویسم!حرفای خودمو!دلنوشته های خودمو...ولی حیف...حیف که نمی شه بی خیال دیگران شد...
د.ن۲.سکوت را می پذیرم اگر بدانم روزی با تو سخن خواهم گفت!
د.ن۳.کاش بدانی فراموش کردنت مثل براورده شدن ارزوهام محاله!
منآنخاكم كه عاشق میشود …
سر تا پای خودم را كه خلاصه میكنم ،
میشوم قد یك كف دست خاك
كه ممكن بود یك تكه آجر باشد توی دیوار یك خانه ،
یا یك قلوه سنگ روی شانه یك كوه ،
یا مشتی سنگریزه ، ته ته اقیانوس ؛
یا حتی خاك یك گلدان باشد؛ خاك همین گلدان پشت پنجره.
یك كف دست خاك ممكن است هیچ وقت ، هیچ اسمی نداشته باشد
و تا همیشه ، خاك باقی بماند، فقط خاك .
اما حالا یك كف دست خاك وجود دارد كه خدا به او اجازه داده
نفس بكشد، ببیند، بشنود، بفهمد،
جان داشته باشد ...
یك مشت خاك كه اجازه دارد عاشق بشود ،
انتخاب كند ، عوض بشود ، تغییر كند .
وای، خدای بزرگ!
من چقدر خوشبختم . من همان خاك انتخاب شده هستم .
همان خاكی كه با بقیه خاكها فرق میكند .
من آن خاكی هستم كه توی دستهای خدا ورزیده شدهام
و خدا از نفسش در آن دمیده .
من آن خاك قیمتیام.
حالا میفهمم چرا فرشتهها آنقدر حسودی شان شد .
اما اگر این خاك ، این خاك برگزیده، خاكی كه اسم دارد،
قشنگترین اسم دنیا را، خاكی كه نور چشمی و عزیز دُردانه خداست.
اگر نتواند تغییر كند، اگر عوض نشود، اگر انتخاب نكند،
اگر همین طور خاك باقی بماند،
اگر آن آخر كه قرار است برگردد و خود جدیدش را تحویل خدا بدهد،
سرش را بیندازد پایین و بگوید: یا لَیتَنی كُنت تُراباً.
بگوید: ای كاش خاك بودم...
این وحشتناكترین جملهای است كه یك آدم میتواند بگوید.
یعنی این كه حتی نتوانسته خاك باشد، چه برسد به آدم !
یعنی این كه ...
خدایا دستمان را بگیر و نیاور آن روزی را كه هیچ آدمی چنین بگوید.
(آمین)
عرفان نظرآهاری
پ.ن۱.دستم به آسمان پایم اسیر وسوسه های دائم زمین ای کاش دست و پای من از هم جدا شوند..!
پ.ن۲.بدترین شکل دلتنگی ان است که در کنار او باشی و بدانی هرگز به او نخواهی رسید!
د.ن۱.دلم بدجوری هوای محرم کرده!بدجوری هوای مسجدمونو کرده!
د.ن۲.دل همه جا می گیره...حالا که به خیال خودم از غربت و اردبیل راحت شدیم..ولی بازم احساس غریبی می کنم!چقدر دلم واسه اون شهر و مردمش تنگ شده!واسه تمام بهانه ام برای موندن تو اردبیل....محمد مبینم..!
فوری:به علت برداشت بد از د.ن۲ اقا به جان اجدادم محمد مبین بچه ی همسایه پائینیمون بود تو اردبیل که ۲سال بیشتر نداشت!من و چه به این کارا..!
می دونم دلت ازم خیلی پره..سکوت کردی نه..؟می خوای چیو ثابت کنی؟هر کاری می کنی سکوت نکن!..قبول...!؟!؟
.من کیم؟یه دختر شاد و شنگولی که وقتی گوشه گیر می شم همه خندشون می گیره..همه مسخره می کنن...عرفانه این کارا به تو نمی اد....یه سوال.؟من انسان نیستم؟احساس ندارم؟
هانی می گه همیشه اون کسایی که خیلی شادن یه غم بزرگ دارن!!همیشه به من می گه..عرفانه تو غمی داری؟نمی دونم چی جوابشو بدم......
چشام همیشه پر اشکه؟کیه که باورش چیه....بزرگترین دردت شاید این باشه که کسی باور نمی کنه تو هم احساس داری....
نخندنم..؟شاید باور کنن خنده به احساسات من اذیتم می کنه..خوردم می کنه..؟بازم به من نمی اد نه؟
عاشق شدم..!فکر بد نه...عشق زمینی نه!
بدجوری هوای جمکران کردم..ارباب که لایق نمی دونه..
من نیستم گاهی می یام و می نویسم...جدی نگیر بخند مثل بقیه.!
یا علی
ديروز...
باز باران با ترانه با گوهرهاي فراوان مي خورد بر بام خانه ...
و اما امروز...
باز باران بي ترانه... باز باران با تمام بي کسي هاي شبانه... مي خورد بر مرد تنها...مي چکد بر فرش خانه...باز مي آيد صداي چک چک غم...باز ماتم من به پشت شيشه ي تنهايي افتاده... نمي دانم...نمي فهمم کجاي قطره هاي بي کسي زيباست؟...نمي فهمم, چرا مردم نمي فهمند که آن کودک...که زير ضربه شلاق باران سخت مي لرزد...کجاي ذلتش زيباست؟!
دلم واسه خدا می سوزه!عاشقونه ما رو خلق کرده و همیشه باهامونه!اما ما همیشه به فکرش نیستیم!نمی گیم خدایا شکرت!می گیم چی می شد اینو می دادی؟اینو نمی دادی...
دیروز یکی از روزایی بود که واسم خاطره داشت..یه خاطره ی شاید تلخ!شاید شیرین!
تو راه بارون می بارید!یه بارون خیلی قشنگ!
اسمون هم داشت با مهمونی خدا وداع می کرد...دلش گرفته بود و بغضش ترکید و چند ساعت اشک ریخت!
اما یه خبر بد همه چی رو خراب کرد!اشک های من و اسمون هم تمومی نداشت!با خدا قهر شدم..بهش نگاه نمیکردم....همه ی تقصیر ها رو انداخته بودم گردن خدا....ولی مثل همیشه خدا سکوت کرده بود و هیچی نمی گفت!داشتم دیوونه می شدم!
اما حالا از خودم خجالت می کشم!چقدر احمقانه به قضیه نگاه می کردم...یه لحظه با خودم نگفتم شاید مصلحت این بوده!شاید اینجوری واسم بهتره!
من خیلی کوچیک بودم که همیشه می دیدمش...هنوز مدرسه نمی رفتم و اون تنها بود به خاطر شرایط جسمیش!دلم خیلی به حالش می سوخت..همیشه با ترحم بهش نگاه می کردم..یا وقتی می دیدمش انقدر حالم بد می شد که بهش نگاه نمی کردم!حالا من بزرگ شدم و اون هنوز همونجوری تنهاست....یه لحظه به خودم اومدم...بی اختیار گریم گرفت...
خدایا شکرت!
تا حالا شده روت نشه به خدا نگاه کنی؟
تا حالا شده روت نشه دعا کنی؟
من الان همچین حسی دارم..روم نمی شه دعا کنم!از خدا چیزی بخوام..اون همه چی به من داده...همه چی...اما من هیچی بهش ندادم..حتی عشق!
تو شب قدر به خدا می گفتم نگام نکن..بزار راحت گریه کنم!اینجوری روم نمی شه...نمی دونم چی شد..راحت شدم یا....؟
ماه رمضون هم تموم شد!باورم نمی شه....انگار همین دیروز بود که واسه سحری بیدار شدم!و حالا عید فطر هم گذشت...اما من هنوز همون ادم قبلیم...یاد عهدی که با خدا بستم و بهش وفا نکردم دیوونم می کنه!
اگر می توانی باران را برای من معنا کن
که چشم هایم
در واپس رفتن تو خشک شد و فرو ریخت....
اگر میتوانی باران را برای من معنا کن
که چترم را خورشید بی صدا دزدید
چتری که تنها سایبان من و تو بود
در واپسین ثانیه های گناه .....
اگر میتوانی باران را برای من معنا کن
برای من .....
که سراسر از تو خیس شده ام
اگر میتوانی لحظه را برای من معنا کن
شاید
شاید
و شاید 1000 شاید
لحظه ای فرا رسد که
باران بیاید ....!!!!
یا علی
همیشه حرف از مردانگی تو بوده...از دلیری تو...از شجاعت تو...از صبوری تو...یتیمان را پدری بودی مهربان....بی پناهان را پناهی بودی دلسوز....همیشه می گفتند یا علی..و انگار این یاعلی معجزه می کرد ...پشت و پناهت بود و نگهدارت می شد... ..
دستان یتیمان پر از کاسه های شیر بود و داغ از دست دادن پدر از نگاهشان حس می شد....دیگر دست نوازش گر علی نبود....دیگر حامی و نگهدار ان ها نبود.....
مرغابی ها غمگینانه ترین اوازهای خود را سر می دادند....
مسجد های کوفه مرثیه می خواندند...
اسمانیان از زمینیان می پرسیدند...ای اهل زمین با علی چه کردید؟با مولای خود چه کردید؟
با تجسم عدالت خود ....چه کردید؟؟؟تاریخ هم می گریست از این فاجعه..از بی پدر شدن...از یتیم شدن...
چگونه دلشان امد با علی این گونه کنند؟نگفتند بی او ما چی کنیم..؟
نفرین بر دستان سیاه و ننگینشان که نه شرمش می شد و نه علی می فهمید...
پ.ن۱.خدای نازنینم تو این شبای قدر هوای مارو هم داشته باش....می گن تو این شبا تقدیر یه سالت می ره پیش ارباب.....خدای خوب من چه تقدیری انتظار منو می کشه.....می دونم خودم قراره رقمش بزنم....خودم قراره بسازمش...کمکم کن!
پ.ن۲حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر حیدر....به ازای هر سالی که نتوستم صدات کنم می گم :یا حیدر.....
پ.ن۳.به حق ساقی کوثر وجودت بی بلا باشد دو دستت را علی گیرد خدا نگهدارت باشد...
پ.ن۴.اباصالح هر کجا هستی التماس دعا!!
یا علی
تولدت مبارک!
فردا ۲۶شهریور تولد بهترین داداش و گوینده ی رادیو جوان:سید علی ضیا
وقتي تولد کسي ميشه يه ستاره هم تو اسمون متولد ميشه واسش !و حالا اون شخص جزوي از اسمون ميشه يعني تو اسمون خدا سهمي داره...! اونم توسط يه ستاره!
بعد يواش يواش تو هر تولدش تعداد ستاره ها بيشتر ميشه....و اينجوريه که خدا ستاره هاي عشقش رو به ادما تقديم ميکنه...هرکسي خدا رو دوس داشته باشه و خدا هم ازش راضي باشه ستاره هاش هميشه پر نور ميمونه و چشمک ميزنه...اما گاهي ادما بد ميشن..و ستاره هاشون کم نور ميشن و گاهي وقتا عمرشون تموم ميشه..
خدا به خاطر هر ستاره که ازش مراقبت ميکنيم واسمون کلي نعمت ميفرسته..
داداشي گلم اميدوارم همه ي ستاره هاي زندگي ات پر نور باشه..و همشون تو اسمون خدا واست چشمک بزنن!
اندازه ي همه ي اسمون خدا واستون ارزو هاي خوب ميکنم
سلامتي خودتون و هرکسي که دوسش دارين...
موفقيت..ايمان..خدا....مهربوني...!
وکلي ارزوهاي بهتر قشنگ تر..بهتر ه بگم:
هرچي ارزوي خوب مال داداش علي گلم....!
اینم کیک تولدتون:
تولدت مبارک...
اینم عکسای داش علی که از وبلاگ های نشانی و شیدای شب کش رفتم:
پ.ن۱:اگه اين مدت مدبر تبليغات خوبي نبودم...اگه اذيتتون کردم ببخشيد...احيانا اگه رنجيدين..همشو ببخشين.
پ.ن۲:شب تولد ارزوهاتون بر اورده ميشه...واسه ماهم ارزو کنين...!
پ.ن۳:علي يارتون....!
در هیاهوی پوچ دهر .
و معنای گرسنگی
پنهان شده است
زیر سفره های رنگارنگ افطار
و صاحب سفره خبر ندارد
از شکم تهی زن حامله دو کوچه پایین تر
خدایا !
ما را از واژه رمضان گذر ده !
پ.ن۱.سلام نماز روزه ها تون قبول بعد از ۲ ماه و اندی برگشتم..ممنونم از کامنت های قشنگتون ایشالله جبران می کنم ..
پ.ن۲.هانی ما یه وبلاگ زده.یه سر بزنید..رویای زخمی پروانه
پ.ن۳.وبلاگم یه ساله شد ولی نبودم که تولدشو بگیرم..
پ.ن۴.التماس دعا...
یا علی
این متن رو هانی نوشته بخونید چون به شخصیت من پی می برید!
میخوام بگم ای این عرفانه:
نمیدونم چرا اما هیش وقت به عرفانه اسمشو نمی گیم....حتی پدرم که اشتباهی بهش می گه هانیه..مادرم هم بهش میگه ترلان....!!!!!!!!!!!!!
و اسامی مورد استفاده ی من: عرفیلی لی..عرفین گی لو لی...ان..فی لین گی لو لی..عرفون..ا....اری..الی...و هر چی که فکرشو کنین من بهش میگم جز عرفانه
اون بدبخت هم داد میزنه اخه ابجی اسم من مگه چقد سخته ....ع ر ف ا ن ه..نمیتونی بگی ؟؟؟؟؟؟؟؟این همه اسمای سخت میگی..
حالا شرح میدم این عرفیلیلی ما چ جور شخصیتیه:
1:به شدت اعتماد به نفس(بهتره بگم کاذب)
2:به شدت تنبل ..از زیر کار در رو..یه چیزی تو مایه های این علی صادقی تو 3در 4
3:وقتی میخوایم بریم بیرون منو کچل می کنه ..خوب شدم؟خوبه؟ انقد میگه تا از من بشنوه عالی شدی..حرف نداری..
4:خنده رو اونم فجیح..جوری که نمیشه باهاش زیادی سر کنی..چون ابرو تو میبره انقد میخندونه..ما دوتا انقد تو خونه میخندیم..مادر و پدرم هوارشوندر میاد...
5:حرص بده..وقتی مامان رو عصبانی میکنه وفقط لبخند ملیح میزنه...هیچی نمیگه..مامانم دیگه قاط میزنه اساسی..
6:به شدت مغرور...جوری که هنوزم تو فامیل میگن عرفانه ادمو محل نمیذاره..کاش بدونن این چه سیریشیه..هر چند مغرور به داشته هاش نیست.ذاتا بچه اینجوریه..
7:بعد از طی چندین مرحله صمیمی میشه در حدی که طرف کفش میبره..
8:یک ادم بی نزاکتیه(این تیکه ماست هر گونه برداشت معنایی جایز نمیباشد)
جوری که هر وقت من بخوام یه لباسی رو بپوشم زود میگه شرمنده خودم میخوام بپوشمش...میبینین یعنی خفه میشم از حرص
9:سیریش اونم خفن...وقتی کاری با خدا داره..دخیل میشه به سجادش..یقه ی خدا رو میچسبه ...تا نده بهش پا نمیشه..نمازشم ادنقد سریع میخونه که گاهی شک میکنم خدا متوجه شه این چی میگه...!!!!!!!!
10:از بچه ها خوشش نمیاد به جز 2نفر:1حسین(پسر خالم)2: محمد مبین(پسر همسایه مون) هر چند اینا رو هم یه نیم ساعتی تحویل میگیره..شمت فکر کنید دست بچه رو گرفته می گه بیا بریم اتاقمو که ریختی بهم تمیز کن...بچه 2ساله رو...عمق فاجعه خود نمایی میکنه
11:همه از تیکه هایی که استفاده می کنه بهره میبرن...
12:خوب حالا یکم تعریف....
13:سعی شو میکنه خیلی خیلی خوش تیپ شه(با کمک من)
14:مخ..واقعا باهوشه..وقتی امتحان داره..از صبح بیکاره شب خوابیدنی میخونه..اونم با کلی فش و...به کتاب ها...اما نتیجه خوبی میگیره...و این ما رو حرص میده...!!!
15:وقتی ازش تعریف میکنی خیلی حال میکنه..منم راهشو یافتم که چه جوری....خب دیگه بگذریم..
16:جونه چند نفر محدود رو قسم بخوری هر کاری می کنه..
17:عاشق خوزه مورینیو...به حدی که توهم میزنه که عموی منه..!! ما خودمون 6تا عمو داریم خوشگل تر از اون هستن..
18:وقتی با کسی دوس میشه..اگه من باهاش دوس شم میگه قاپیدی دوستمو..دست من نیست که روابط اجتماعی قویه..
19:ولخرج..ولی پول هم جمع میکنه..بعد واسه خودش خرج میکنه...!!انقد لباس میخره..وای وای..یه بار این ما رو ساندویج مهمون کرده هی اونو میگه....!!!
20:منطقی...خیلی زیاد..با اینکه مثلا من بزرگم...اما اون بیشتر بزرگ میزنه..یعنی اینکه مادربزرگ بازی در میاره..خیلی خیلی بیشتر از سن اش میدونه وباعث میشه در هر رده ی سنی باهاش دوس بشن..!!!!
21:انقد دستاشو تکون میده ...وقتی حرف میزنه..حتی وقتی با تلفن میحرفه..
22:وکلی صفاته دیگه که جایز نیست توصیف نماییم....!!!
خب خواهر کوچولوی من دوس داشتنی ترین خواهر روی زمینه....
میخواهم دنیا برایت اندازه ی دستانت باشد که با ان پل میزنی به اسمان ها...و میخواهم خدای اطلسی ها گرمای زمستانهایت باشد....
بی نهایت ها برای مهربان ترین ها ارزو میکنند...پس اینجا دیگر بی نهایت معنا نمیدهد که برایت ارزو کنم.....!!
طرح خنده نقاشی شود روی لبهایت..طرح اشکهای شادی حک شود روی چشمهایت..سبز باشی و استوار....!!
خدایی که میخوانیش هر روز پناه و تکیه گاهت باشد هر روز..
قربانت:
هانی
اینم کیک تولد:
لبخند زدی و آسمان آبی شد
شبهای قشنگ تیره مهتابی شد
پروانه پس از تولد زیبایت
تا آخر عمر غرق بی تابی شد
