نفس...نفس...نفس...اینجا هوا نمی آید
بله؟نمی شنوم! هان؟ صدا نمی آید!

هوای غربت اینجا چقدر سنگین است!
به این طرفها یک آشنا نمی آید؟!

کسی که می شنود این سکوت ممتد را
کجای حادثه مانده؟ چرا نمی آید؟

آهای مردم بالای کوهها چه خبر؟
در انتظار بمانیم یا نمی آید؟

در انتظار بمانیم یا زبانم لال
دلش گرفته به دیدار ما نمی آید؟!

بله؟...سلام...ببخشید حضرت موعود!
الو بله؟ بله؟ آقا صدا نمی آید؟

قبول؛ قسمتمان درد بود و تنهایی
عزیز؛ شاد شدن هم به ما نمی آید!

پ.ن۱.بعد از مدت های طولانی سلام!چقدر حس خوبیه علاف بود!مدرسه نرفتن!خوابیدن!وبلاگ نوشتن!به به!زندگی زیباست!

پ.ن۲.می دونم خیلی ها به خونم تنشنه ند مثل زینب!فقط می تونم بگم شرمنده!

پ.ن۳.موسوی قهرمـــــــــان می شه خدا می دونه حقشه!این روزها دائم این رو زمزمه می کنم!

پ.ن۴.واسه اتفاقات این چند روزه!فقط می تونم بگم متاسفم!

د.ن۱.محبوبم...پنجره باز است هنوز چشم براهم هزاران قاصدك از ديار تو آمده اند اما نمي دانم ! چرا بالهايشان از پيام تهي است؟

د.ن۲.یک نفر حسرت لبخند تو را می گرید خنده کن عشق نمک گیر شود بعد بیا

                                                    یا علی

                                                    پایان