مشتاق روی پیامبر بودی ، می دانم ؛ اما زود بود تنهایی دین بی استواری شانه هایت .

بی تاب و شیفته ملاقات پروردگار خویش بودی ، می دانم ؛ اما هنوز انسان در ابتدای معرفت ، سرگردان بود . می دانم چه به روزت گذشته .

می دانم هر روز هر لحظه در آرزوی رفتن بودی ، بعد از ان حادثه شوم نگفتی

انس تو به مرگ از انس کودک به پستان مادر بیشتر بود. تو ما نند پیامبرانی که

در جوامع بشری مبعوث می شدند که گنجایش ان پیامبران را نداشتند ، در زمانی

ظهور کردی که زمان انان نبود .

آه مولا جان !

می روی و خون جگرت را به یادگار می گذاری در سینه شیعه تا هر روز و هر

شب به یاد غربت خانه نشینی ات خون بگرید .

تا هر روز از بی وفایی کوفه بنالد. ای اندوهستان درد!

تورا دیدند وانکار کردند ؛ تو را حقیقت محض را .سلام هایت

را شنیدند وجوابی ندادند.

غدیر را به فراموشی نشستند وریسمان بر دستان خدایی ات نهادند.

آه ......علی .....علی ....!!*

*خودم ننوشتم!دست نوشته های یه بنده خدا

پی نوشت1:کم اومدنام رو نزارید به پای بی معرفتیم مدرسه ها دیگه داره شروع می شه و از الان منو جو درس خوندن گرفته فک کنم به سختی بتونم بیام اینجا!

پی نوشت۲:التماس دعا...!