مرثیه ای برای باران

آه ...... علی ......علی...

dokhtare-baroni — Sat, 12 Sep 2009 14:48:18 GMT

دلتنگ دیدار فا طمه بودی می دانم . اما زود بود سایه بر گیری از سر زینب.

مشتاق روی پیامبر بودی ، می دانم ؛ اما زود بود تنهایی دین بی استواری شانه هایت .

بی تاب و شیفته ملاقات پروردگار خویش بودی ، می دانم ؛ اما هنوز انسان در ابتدای معرفت ، سرگردان بود . می دانم چه به روزت گذشته .

می دانم هر روز هر لحظه در آرزوی رفتن بودی ، بعد از ان حادثه شوم نگفتی

انس تو به مرگ از انس کودک به پستان مادر بیشتر بود. تو ما نند پیامبرانی که

در جوامع بشری مبعوث می شدند که گنجایش ان پیامبران را نداشتند ، در زمانی

ظهور کردی که زمان انان نبود .

آه مولا جان !

می روی و خون جگرت را به یادگار می گذاری در سینه شیعه تا هر روز و هر

شب به یاد غربت خانه نشینی ات خون بگرید .

تا هر روز از بی وفایی کوفه بنالد. ای اندوهستان درد!

تورا دیدند وانکار کردند ؛ تو را حقیقت محض را .سلام هایت

را شنیدند وجوابی ندادند.

غدیر را به فراموشی نشستند وریسمان بر دستان خدایی ات نهادند.

آه ......علی .....علی ....!!*

*خودم ننوشتم!دست نوشته های یه بنده خدا

پی نوشت1:کم اومدنام رو نزارید به پای بی معرفتیم مدرسه ها دیگه داره شروع می شه و از الان منو جو درس خوندن گرفته فک کنم به سختی بتونم بیام اینجا!

پی نوشت۲:التماس دعا...!

dokhtare-baroni — Tue, 01 Sep 2009 16:16:18 GMT

گاهی اوقات اعصابم شبیه هندسفری گوشی ام که همیشه سیم هایش در هم فرو رفته است می شود...تا می یایم بازشان کنم حوصله ام سر می رود و پرتش می کنم زیر تختم...هر روز هی سیم هایش که در هم فرو می رود هیچ باز شدنش هم سخت تر می شود!دلم نمی خواهد اعصابم شبیه سیم های هندسفری ام باشد...اما وقتی شبیه سیم های هندسفری می شوم چشمانم را می بندم و دهنم را باز می کنم و به طرف مقابل اجازه ی لحظه ای نفس کشیدن هم نمی دهم...ولی امان از ان روزی که که من کیفم کوک باشد...با هانیه به ترک دیوار هم می خندیم و همه را آسی می کنیم..ولی این روزها سحری که می خوریم کلی می خندیم و حرف می زنیم جوری که وقت به غذا خوردن هم نمی رسد اما نزدیک های افطار حوصله ی دیدن قیافه ی همدیگر رو هم نداریم!

پی نوشت۱:دلم برای مدرسه ها تنگ شده برای روزهایی که تا صبح نمی خوابیدم و درس می خواندم برای روزهایی که همیشه خمار ِ خوابم!

پی نوشت۲:یک مادر بزرگ دارم که عاشق ِ احسان علی خانی ست!انچنان قربان صدقه اش می رود که گاهی حسودی می کنم به این پسرک!

پی نوشت۳:چند شب پیش یک خواب عجیب غریب و بسی مزخرف دیدم خواب دیدم در گروه دامول عضو شدم و با جومونگ و دارو دستش می جنگم!جومونگ ِ لعنتی مرا در زیر زمین گذاشته بود و من هی به همسو و بانو یوهوا فحش می دادم جاتون بسی خالی بود!:دی

نمی شود دوستت نداشت

dokhtare-baroni — Tue, 25 Aug 2009 13:34:18 GMT

نمی شود دوستت نداشت

لجم هم که بگیرد از دستت

نهایتش این است که

دفتر چه ی خاطراتم

پر از فحش های عاشقانه می شود…*

پی نوشت۱:امروز ،آرام ترین لحظه ی دلگیر کننده ی ناب ِ دنیاست !*

پی نوشت۲:صدای قلب نیست صدای پای توست که شب ها در سینه ام می دوی کافی است کمی خسته شوی کافی است کمی بایستی . . . .

پی نوشت۳:من چرا اینجوریم؟وقتی روزه ام کافیه یه غذایی آبی ببینم همچین از حال می رم که نگو..چرا واقعا؟

پی نوشت۴:نماز روزه هاتون قبول!واسه منم دعا می کنید؟

*مهدیه لطیفی

dokhtare-baroni — Sat, 22 Aug 2009 20:19:43 GMT

هنوز باورم نمیشه...وقتی دم افطار مامانم با اون چشمای معصوم و نگرانش گفت که محمد رفت....!و من و هانی که ماتمون زده بود...

انگار همین دیروز بود....محمد منو رو شونه هاش گذاشت و تمام کوه نذاشت پاهام احساس خستگی کنه...

انگار همین دیروز بود که به بابام گفت بریم باغشون...!

پس فردا مراسم هفتمشه.....!همین امروز خبر دار شدیم....!

باباش انقدر شکه شده که فقط می خنده...

مامان بزرگم می گه خدا نمی زاره بنده های پاک و مومنش تو این دنیای کثیف بمونن...!

چقدر دلم براش می سوزه....جون ناکام ناکام...!هنوز ازدواج هم نکرده بود...!

به پیشواز مهمانیت قلمم چند سطری می نویسد..!

dokhtare-baroni — Fri, 21 Aug 2009 15:00:18 GMT

معبود مهربانم برای تو می نویسم...!

نمی دانم واژ ه های بی ارزشم می تواند ترسیم کند گوشه ای از مهمانی قشنگت را..!؟

نمی دانم کلمات درهم ذهنم توان حک شدن بر این صفحه ی سفید را دارد یا نه....!؟

نمی دانم لیاقت قدم های من به حضور در این میهمانی بزرگت می رسد یا نه...!

از دور صدای اشنایی می آید...چقدر صدا و صاحب صدا را دوست دارم..!

باورم نمی شود....او مرا هم دعوت کرد....!تو باور می کنی.....!؟

دلم برایش تنگ شده بود...!خوب شد...کلی حرف نگفته دارم...کلی دلتنگی دارم....!

چه احساس خوبی ست وقتی می دانی چند قدم مانده به او برسی....!

پی نوشت رادیویی۱:سحرهایمان را با "خدا را شکر" میگذرانیم به سردبیری مجتبی امیری،گویندگی حامدمشکینی و همراهی حاج آقا اتابکی کلاً قرار است زیر نور ماه،خدا را شکر کنیم! از ساعت 4 تا 5:45 دقیقه!

پی نوشت رادیویی۲:از ساعت 19 با "به نام خدا" شروع میکنیم و تا ساعت 20:30 به سردبیری عطیه عسگری و گویندگی فاطمه صداقتی همراهتان هستیم! وبلاگ برنامه:به نام خدا

پی نوشت رادیویی۳:نفس عمیق..این برنامه از گروه جوان و جامعه شبکه جوان از شنبه تا چهارشنبه ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰ و بعد از یک مدت کوتاهی ۱۷ تا ۱۹ روی آنتن شبکه جوان میرود ...اگر میخواهید در روزهای ماه مبارک رمضان یک نفس عمیق بکشید ما آماده ایم!

التماس دعا..!

ه مثل...

dokhtare-baroni — Sat, 15 Aug 2009 20:50:18 GMT

خودت می دانی که توان قلمم در حد چند سطر است...مانند تو نویسندگی نمی دانم!اما همین که برایت بنویسم کافیست....!

تو که همیشه برایم الگو بودی!!!!قدرت مبارزه ی تو با سختی ها همیشه برایم شگفت انگیز بوده....مگر می شود یک انسان این همه طاقت و صبر داشته باشد....

انقدر به "قدرت تحمل" تو ایمان دارم که تو در ذهن من تبدیل شدی به یک جاودانه..به یک اسطوره...به یک قهرمان بیست ساله...!

وقتی نگاهت می کنم....چهره ی معصومت نشان نمی دهد که تو چه کشیده ای...!اما من می دانم خوب من که تو چه ها کشیده ای....!
تو باز هم با من می خندی...!با من شیطنت می کنی..!با من دعوا می کنی..!و خبری از بی حوصلگی و افسردگی در تو نیست...!و این برایم با ارزش ترین است..!

وقتی من اشتباه می کنم نگاه سنگینت برایم بدترین مجازات است..!و من همیشه از سکوت تو می ترسم!

تعریف تو از سرنوشت و تقدیر....ایمان تو به آنچه خدا خواسته...همیشه می شود سوژه ی حسودی من به تو..!

تو آنچنان خوب خودت را با هر شرایطی وفق می دهی که من گاهی اوقات تصور می کنم تو از قبل می دانستی که این چنین می شود....!
و این چقدر خوب است که خدا نه تنها خواهر بلکه فرشته ای نصیب من کرده که همیشه با من است..

که همیشه در نبرد با مشکلات کنار من شانه به شانه ی من جنگ می کند و گاهی بی انکه من بفهمم مرا از مرگ حتمی نجات می دهد...!

و من ایمان دارم تو به زودی کشف می شوی!

نیستی

dokhtare-baroni — Fri, 14 Aug 2009 09:40:18 GMT

نیستی که بریزمت روی عمیق ترین زخم

نیستی که نمیرم

نیستی..

ازاین همه زخمهای خالی نه

از این همه که نیستی..

مُردم..

کامران رسول زاده

پی نوشت۱:من دزدکی نگاهت می کنم تو نگاهت را از من می دزدی هر دو دزدیم نه؟

پی نوشت۲:تهران خوب بود..رفقای رادیویی و غیر رادیویی رو زیارت کردیم!روز به یادموندنی بود..

پی نوشت۳:نمایشگاه ایین های سنتی تو پارک دانشجو!اکثر روزها اونجا بودم..از شلوغی خوشم

می یاد تهران رو هم به همین خاطر دوس دارم!

پی نوشت۴:اردبیل هم رفتم...محمد مبین ام رو دیدم!جذابیتش بیشتر از قبل شده بود!من محو حرف

زندش شده بودم...اسمم رو کامل تلفظ می کرد...عکسش رو ببنید....

پی نوشت۵:مسجدمون قشنگ تر از همیشه!صدای سید بازم بهم ارامش می داد..دلم می خواست همه دنیا رو ازم بگیرن و فقط مسجد رو همیشه داشتم...چقدر روز خوبی بود...

پی نوشت۶:شعرهایی که گاهی تو وبلاگم می نویسم به هیچ عنوان بیانگر احساسات من نیست!هر شعری رو دوس داشته باشم اینجا می زارم!اما هیچ ربطی به احساسات من نداره!

دیوانه نمی گوید دوستت دارم

dokhtare-baroni — Fri, 31 Jul 2009 19:40:18 GMT

دیوانه نمی گوید دوستت دارم

دیوانه می رود تمام دوست داشتن را

به هر جان کندنی

جمع می کند از هر دری

می زند زیر بغل

می ریزد پای کسی که

قرار نیست بفهمد دوستش دارد...*

پی نوشت۱:سکوت سرد فاصله ها تنم را ميلرزاند ، به ياد روز هايي که بودنت را نفهميدم . . .

پی نوشت۲:مشهد-تهران!یکی از این دوتا!تا خدا چی بخواد!فک کنم خیلی خوشحالم!بلاخره به آرزوم

رسیدم!

پی نوشت۳:طنز"مسافران"شبکه ۳رو نگاه می کنید..بدجور عاشق صدای اون اقاهه بهرام شدم!

پی نوشت۴:دارم می رم تهران اونجا هم به نت دسترسی ندارم!(۱۰/۵/۸۸)

*مهدیه لطیفی

"عنوان ندارد"

dokhtare-baroni — Mon, 27 Jul 2009 15:16:18 GMT

تمام دلخوشی ام در آن شهر مسجدی بود که با دیدن یک خواب عجیب ما را وابسته ی خود کرد...

"دو"سال رفتن به مسجد توفیقی بود که وقتی حالا فک می کنم به آن روزها می بینم که چقدر خدایم ما

را دوست داشته است...به قول خودمان یک پای ثابت مسجد شده بودیم از پیر و جوان کوچک و بزرگ

همه ما را می شناختند صدای محشر موذن مسجدمان که دانشجوی معماری بود برایم سرتاپا آرامش بود..

آرامشی که دیگر هیچ وقت آن را ندارم!

صدایی که یک محل عاشقش بود صدای "سید"بود...با آن اذان هایش که لرزه می انداخت به تمام وجودم!

محرم و ماه رمضانی که تا عمر دارم مطمئنم دیگر نصیبم نمی شود...

حاج اقای خوشتیپمان که با حرف هایش جوان جذب می کرد..باور کنید که مسجدمان پر از این جوان های

"فشن و سوسولی"بود که با چه عشقی در مسجد کار می کردند....

خادم مسجد که همیشه برایمان شکلات می خرید..

و حیاط دوست داشتنی مسجدمان و آن گنبد با عظمتش

دلم برای:چای دادن هام..کفش جفت کردن هام...مسجد جارو کردن هام...قفسه تمیز کردن هام...تنگ

شده و کسی نمی تواند درک کند وسعت دلتنگی مرا!

دلم برای "محمد مبین"م تگ شده!برای خنده هایش...صدای قشنگش...قد کوتاهش..قیافه ی دوست

داشتنی و جذابش..موه های فرفریش!ابروهای پیوندی اش!پلک های بلندش..تنگ شده...

اوایل که کوچک بود به من می گفت"واوا"و هانیه"میمی"جالب است نه؟و بعد به هر دویمان گفت "هانی"

و بعد ها که نام سخت من را یاد گرفت با مشقت فراوان به من می گفت"عرفیلیلی"

عشق من را ببینید:

دلم برای اردبیل و آب و هوای خنک اش تنگ شده!

و حالا دلم عجیب هوای کنسرت هایی که در مدرسه اجرا می کردیم و من هم اهنگساز بودم و هم

خواننده را کرده است!

به من می گفتن رپر کلاس!می گفتن نه به این چادر و نه به اهنگ های"ساسی مانکن"و همیشه من

قانع شان می کردم که هیچ ربطی نداره!

دلم برای سرویس امان و آن پنجره ی مخصوص من و الهام تنگ شده

دلم برای راننده ی باجنبه و شلوغ سرویسمان که همیشه برایمان از آن خاطره های شیرین اش می

گفت و ما چقدر می خندیدیم تنگ شده..

دلم.....

پ.ن۱. ۶مرداد ۲سالگی وبلاگم مبارک!خوشحالم که این دو سال یه عالمه دوست خوب و بامرام پیدا کردم

پ.ن۲. گوشیم خراب شده!روشن نمی شه!نمی دونم این چه پدرکشتگی با من داره که انقدر رو نِروِ

منه!فعلا خاموشه!حوصله ی اس ام اس و تک ندارم!دلگیر نشید ای اهالی که شماره منو دارین!

پ.ن۳. ۱۶تیر قرار بود که مدرسه ثبت نام کنم جالب نیست که الان۵مرداده و من هیچ حرکتی نکردم؟

پ.ن۴.من خیلی بدعکسم!خیلی!عکاسه بیچاره خودشو کشت اما دریغ که یکی از عکسام خوب نیفتاد!

پ.ن۵.داشتم اپ می کردم یهو بوی سوختنی اومد گفتم هانی چی داره می سوزه؟هانیه هم که داشت درس میخوند یهوی گفت دل من بود!و ما زدیم زیر خنده!این مشکوک نبید؟:دی..

یا علی

پایان

ایستِ کوچک

dokhtare-baroni — Sun, 19 Jul 2009 20:59:18 GMT

یک؛ دو؛سه؛چهار؛پنج؛ده؛هجده؛بیست

یک عمر تپیده در هوایت ....کافیست

دیروز خدا به قلب من آمده بود

میگفت که یک" ایستِ "کوچک بد نیست!

پ.ن۱.کلاغی که در من لانه کرده نام دیگرش تنهاییست و تو هنوز نمی دانی که این گناه کلاغ ها نیست که قار قار می کنند

پ.ن۲.عیدتون مبارک!